Prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej wiąże się z koniecznością ujawniania szeregu informacji pozwalających zidentyfikować przedsiębiorcę. Dane te mają znaczenie zarówno dla kontrahentów, jak i organów podatkowych czy innych instytucji publicznych. Szczególnie istotną kwestią jest adres przedsiębiorcy. W praktyce może on bowiem występować w kilku różnych rolach – jako adres do doręczeń, miejsce wykonywania działalności, adres związany z identyfikacją podatkową czy wreszcie adres sprzedawcy umieszczany na fakturze.
Problem staje się szczególnie istotny dla osób prowadzących działalność we własnym mieszkaniu albo domu. Przedsiębiorcy coraz częściej chcą ograniczyć publiczną dostępność prywatnego adresu, zwłaszcza gdy charakter wykonywanej działalności nie wymaga przyjmowania klientów w miejscu zamieszkania. Powstaje zatem pytanie, czy adres można ukryć w CEIDG, a jeżeli tak – w jakim zakresie. Osobnym zagadnieniem pozostaje ustalenie, jaki adres należy podawać na wystawianych fakturach.
Warto przy tym pamiętać, że adres ujawniany w CEIDG i adres sprzedawcy na fakturze nie są pojęciami, które można automatycznie ze sobą utożsamiać. Obowiązki dotyczące CEIDG wynikają z innych regulacji niż zasady wystawiania faktur. Dlatego prawidłowa odpowiedź wymaga rozpatrzenia obu kwestii oddzielnie.
Jakie informacje o przedsiębiorcy znajdują się w CEIDG?
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej jest podstawowym rejestrem dotyczącym przedsiębiorców będących osobami fizycznymi. Zakres informacji podlegających wpisowi określa przede wszystkim Ustawa z dnia 6 marca 2018 roku o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy w CEIDG znajdują się dane ewidencyjne pozwalające na identyfikację przedsiębiorcy i prowadzonej przez niego działalności.
Do informacji tych należą przede wszystkim:
- imię i nazwisko przedsiębiorcy, jego numer PESEL, jeżeli został nadany, a w określonych przypadkach również data urodzenia;
- dodatkowe określenia włączone do firmy przedsiębiorcy;
- oznaczenie „w spadku”, jeżeli dla przedsiębiorstwa ustanowiono zarząd sukcesyjny;
- numer REGON, o ile przedsiębiorca go posiada;
- NIP wraz z odpowiednimi informacjami dotyczącymi ewentualnego unieważnienia albo uchylenia numeru;
- informacja o obywatelstwie;
- adres do doręczeń;
- adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli przedsiębiorca takie miejsce posiada;
- adres do doręczeń elektronicznych, jeżeli został ustanowiony;
- dobrowolnie zgłoszone informacje kontaktowe, takie jak numer telefonu, adres poczty elektronicznej lub adres strony internetowej;
- przedmiot działalności określony zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, w tym działalność przeważająca.
Adres jest więc jednym z podstawowych elementów danych związanych z wpisem przedsiębiorcy. Jednocześnie już na tym etapie należy zwrócić uwagę na istotną różnicę pomiędzy adresem do doręczeń a adresem stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Nie są to pojęcia równoznaczne i nie w każdym przypadku przedsiębiorca musi posiadać stałe miejsce prowadzenia działalności.
Dane informacyjne przedsiębiorcy również trafiają do CEIDG
Informacje dostępne w CEIDG nie ograniczają się do danych ewidencyjnych. Art. 6 ustawy o CEIDG przewiduje również kategorię danych informacyjnych.
Dotyczą one przede wszystkim zdarzeń mających wpływ na status przedsiębiorcy i przebieg prowadzonej działalności. W ewidencji mogą więc znajdować się informacje dotyczące daty rozpoczęcia działalności, jej zawieszenia, wznowienia i zakończenia, a także wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG.
Do danych informacyjnych należą również m.in. NIP i REGON spółki cywilnej, jeżeli przedsiębiorca jest jej wspólnikiem, a w odpowiednich przypadkach dane przedstawiciela ustawowego przedsiębiorcy.
Wpis może obejmować ponadto informacje o ograniczeniu albo utracie zdolności do czynności prawnych, ustanowieniu kurateli lub opieki, postępowaniu upadłościowym i restrukturyzacyjnym czy orzeczonych zakazach prowadzenia działalności gospodarczej lub wykonywania określonego zawodu.
CEIDG może również zawierać dane dotyczące istnienia lub ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jeżeli odpowiednia informacja została zgłoszona, oraz informacje związane z zarządem sukcesyjnym.
Wpis do CEIDG oznacza zatem wprowadzenie określonych ustawowo danych do systemu teleinformatycznego. Ewidencja pełni nie tylko funkcję rejestracyjną, ale także informacyjną, pozwalając innym uczestnikom obrotu ustalić podstawowe informacje dotyczące przedsiębiorcy.
Czy można całkowicie ukryć adres w CEIDG?
Przedsiębiorcy prowadzący firmy w mieszkaniach często poszukują możliwości całkowitego usunięcia adresu z publicznej wyszukiwarki CEIDG. Należy jednak rozróżnić ukrycie konkretnego miejsca wykonywania działalności od całkowitego braku danych adresowych.
Co do zasady wpis do CEIDG jest jawny. Ustawa nie ustanawia ogólnej procedury, dzięki której przedsiębiorca mógłby zażądać, aby obowiązkowy adres znajdujący się w ewidencji był widoczny dla organów państwowych, ale niewidoczny dla pozostałych użytkowników publicznej wyszukiwarki.
W praktyce możliwości ograniczenia widoczności danych zależą przede wszystkim od tego, czy przedsiębiorca rzeczywiście posiada stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej.
Jeżeli takie miejsce istnieje, powinno zostać odpowiednio zgłoszone. Jeżeli natomiast przedsiębiorca nie prowadzi firmy w jednym stałym miejscu, sytuacja wygląda inaczej.
Brak stałego miejsca wykonywania działalności a adres w CEIDG
Nie każda działalność wymaga posiadania biura, sklepu, warsztatu czy innego stałego lokalu. Współczesny model prowadzenia biznesu powoduje, że wiele osób świadczy usługi wyłącznie u klientów, pracuje w różnych lokalizacjach albo wykonuje obowiązki zdalnie bez wyodrębnionego stałego miejsca prowadzenia firmy.
Jeżeli przedsiębiorca rzeczywiście nie posiada stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, nie musi tworzyć takiego adresu wyłącznie na potrzeby wpisu. W konsekwencji w CEIDG nie będzie figurował adres stałego miejsca wykonywania działalności.
Nie oznacza to jednak, że przedsiębiorca może prowadzić działalność bez podania jakiegokolwiek adresu.
Obowiązkowy pozostaje bowiem adres do doręczeń. To właśnie ten element ma szczególne znaczenie dla przedsiębiorców, którzy chcieliby chronić prywatność miejsca zamieszkania.
Czy adres do doręczeń musi być adresem mieszkania przedsiębiorcy?
Adres do doręczeń nie musi automatycznie oznaczać prywatnego adresu zamieszkania przedsiębiorcy. Jeżeli istnieją ku temu odpowiednie podstawy, przedsiębiorca może wskazać inne miejsce służące do odbierania kierowanej do niego korespondencji.
W praktyce może to być przykładowo adres wynajętego biura lub podmiotu oferującego określone usługi biurowe. Możliwość posługiwania się konkretnym adresem nie powinna jednak być rozumiana jako pełna dowolność.
Przedsiębiorca składający wniosek dotyczący wpisu do CEIDG powinien mieć tytuł prawny do nieruchomości, której adres zgłasza w przypadkach wymagających takiego uprawnienia. Dlatego przed podaniem adresu biura wirtualnego, wynajmowanego lokalu czy innego miejsca należy upewnić się, że istnieje odpowiednia podstawa prawna pozwalająca przedsiębiorcy na posługiwanie się tym adresem.
Nie należy zatem wpisywać przypadkowego adresu wyłącznie po to, aby prywatny adres nie był widoczny w ewidencji.
Na czym w praktyce polega „ukrycie adresu” w CEIDG?
Określenie „ukrycie adresu w CEIDG” może być nieco mylące. Nie chodzi bowiem o zastosowanie funkcji, która powoduje oznaczenie zgłoszonego obowiązkowo adresu jako poufnego.
W praktyce ochrona prywatnego adresu może polegać przede wszystkim na prawidłowym określeniu sytuacji przedsiębiorcy.
Jeżeli osoba fizyczna nie posiada stałego miejsca wykonywania działalności, nie wskazuje takiego miejsca. Jeżeli natomiast posiada zgodną z prawem możliwość wykorzystywania innego adresu do doręczeń niż adres własnego mieszkania, może posługiwać się tym innym adresem.
Nie można natomiast przyjąć ogólnej zasady, zgodnie z którą przedsiębiorca może zgłosić wszystkie wymagane dane adresowe, a następnie zażądać, aby zostały ukryte przed osobami korzystającymi z publicznej części CEIDG.
Kwestia publicznego ujawniania danych adresowych przedsiębiorców od lat wywołuje przy tym dyskusje dotyczące ochrony prywatności. Zastrzeżenia związane z zakresem jawności danych były podnoszone również przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Dopóki jednak obowiązujące przepisy nie zostaną odpowiednio zmienione, przedsiębiorcy muszą działać w ramach aktualnych zasad jawności ewidencji.
CEIDG a faktura – dlaczego należy rozdzielić te dwa zagadnienia?
Fakt, że określony adres znajduje się w CEIDG, nie wystarcza jeszcze do stwierdzenia, że dokładnie ten sam adres w każdej sytuacji powinien automatycznie znaleźć się na fakturze.
CEIDG jest rejestrem przedsiębiorców, natomiast zasady wystawiania faktur wynikają przede wszystkim z przepisów podatkowych, w szczególności ustawy o podatku od towarów i usług.
Dlatego ustalenie prawidłowego adresu sprzedawcy na fakturze wymaga odwołania się do regulacji dotyczących VAT i identyfikacji podatnika.
Jakie dane sprzedawcy muszą znaleźć się na fakturze?
Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT faktura powinna zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika oraz nabywcy towarów lub usług, a także ich adresy.
Nie wystarczy więc samo podanie NIP-u oraz nazwy przedsiębiorcy. Adres pozostaje jednym z wymaganych elementów faktury.
W przypadku przedsiębiorców będących osobami prawnymi ustalenie odpowiedniego adresu zwykle nie budzi tak wielu wątpliwości. Więcej problemów pojawia się natomiast przy jednoosobowych działalnościach gospodarczych.
Osoba fizyczna może bowiem jednocześnie posiadać adres zamieszkania, adres do doręczeń, stałe miejsce wykonywania działalności oraz inne miejsca związane z działalnością. Poszczególne adresy mogą się od siebie różnić.
Powstaje więc praktyczne pytanie: który z nich powinien zostać wpisany w części faktury zawierającej dane sprzedawcy?
Adres osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą na fakturze
Przepisy ustawy o VAT wymagają podania adresu podatnika, ale nie rozstrzygają wprost każdej możliwej sytuacji osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.
Znaczenie ma w tym zakresie identyfikacja podatkowa przedsiębiorcy oraz dane zgłoszone organom podatkowym.
W praktyce przyjmuje się, że adres wykazywany na fakturze powinien odpowiadać adresowi właściwemu dla podatnika wynikającemu z dokonanych zgłoszeń identyfikacyjnych lub rejestracyjnych.
W przypadku osoby fizycznej punktem odniesienia może być zatem co do zasady jej adres zamieszkania. Sytuacja może jednak wyglądać inaczej, gdy działalność faktycznie prowadzona jest w innym miejscu i zostało ono zgłoszone jako główne miejsce prowadzenia działalności dla celów identyfikacji podatkowej.
Właśnie dlatego nie należy ustalać prawidłowego adresu na fakturze wyłącznie poprzez sprawdzenie, jaki adres jest aktualnie widoczny w wyszukiwarce CEIDG.
Główne miejsce prowadzenia działalności inne niż miejsce zamieszkania
W praktyce gospodarczej często występuje sytuacja, w której przedsiębiorca mieszka pod jednym adresem, a działalność prowadzi pod innym.
Może przykładowo mieszkać w Rzeszowie, a prowadzić sklep, gabinet albo biuro w innej miejscowości. W takim przypadku prywatny adres zamieszkania nie musi być jedynym adresem mającym znaczenie dla identyfikacji przedsiębiorcy.
Stanowiska prezentowane przez organy podatkowe wskazują, że jeżeli osoba fizyczna nie wykonuje działalności w miejscu zamieszkania i posiada główne miejsce prowadzenia działalności zgłoszone dla celów identyfikacji podatkowej, na fakturze może być właściwe wskazanie właśnie adresu tego głównego miejsca prowadzenia działalności.
Kluczowe jest więc zachowanie zgodności pomiędzy rzeczywistym stanem faktycznym a informacjami przekazanymi administracji podatkowej.
Czy na fakturze można podać więcej niż jeden adres?
W określonych sytuacjach przedsiębiorca może być związany z kilkoma miejscami wykonywania działalności. Przykładowo firma może posiadać główne biuro, a jednocześnie prowadzić sprzedaż w kilku punktach.
Nie ma zasadniczo przeszkód, aby na fakturze – oprócz podstawowego adresu identyfikującego sprzedawcę – znalazły się również informacje dotyczące innych miejsc prowadzenia działalności, jeżeli jest to uzasadnione charakterem transakcji.
Może mieć to znaczenie np. wtedy, gdy konkretna dostawa została dokonana w jednym z oddziałów albo usługa została wykonana w określonym punkcie.
Dodatkowe informacje nie powinny jednak powodować, że dokument stanie się nieczytelny lub powstaną wątpliwości, który podmiot jest rzeczywistym sprzedawcą.
Rejestracja VAT a aktualność danych adresowych
Adres sprzedawcy trzeba rozpatrywać również w kontekście obowiązków rejestracyjnych dotyczących VAT.
Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty objęte obowiązkiem rejestracji powinny dokonać zgłoszenia rejestracyjnego przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. W odniesieniu do podatników korzystających ze zwolnienia przewidziano natomiast możliwość dobrowolnej rejestracji jako podatnik VAT zwolniony.
Istotne jest również aktualizowanie zgłoszonych danych.
Jeżeli informacje objęte zgłoszeniem rejestracyjnym ulegną zmianie, art. 96 ust. 12 ustawy o VAT przewiduje obowiązek odpowiedniego zgłoszenia zmiany naczelnikowi urzędu skarbowego, co do zasady w terminie 7 dni od jej wystąpienia.
Przedsiębiorca nie powinien więc traktować danych adresowych jako informacji ustalanych jednorazowo przy rozpoczynaniu działalności. Zmiana miejsca prowadzenia firmy lub innych danych istotnych z punktu widzenia identyfikacji podatkowej może powodować konieczność ich aktualizacji.
Czy zmiana adresu w CEIDG automatycznie rozwiązuje problem faktur?
Nie należy wychodzić z założenia, że samo zmodyfikowanie danych widocznych w CEIDG zawsze przesądza o tym, jaki adres należy natychmiast umieszczać na fakturach.
Dla prawidłowości dokumentu istotne jest przede wszystkim to, aby sprzedawca został jednoznacznie zidentyfikowany, a wykazane dane odpowiadały jego aktualnym danym właściwym z perspektywy przepisów podatkowych.
W praktyce po zmianie danych przedsiębiorca powinien zatem zweryfikować nie tylko wpis w CEIDG, ale także dane wykorzystywane przez program księgowy lub system do fakturowania. Szczególnej uwagi wymagają również informacje wykorzystywane przy wystawianiu faktur ustrukturyzowanych.
Adres sprzedawcy na fakturze wystawianej w KSeF
Upowszechnienie faktur ustrukturyzowanych powoduje, że problem prawidłowego wskazania adresu nabiera dodatkowego znaczenia praktycznego.
Krajowy System e-Faktur zmienia przede wszystkim techniczny sposób wystawienia, przekazywania i odbierania faktury. Nie oznacza natomiast, że przestają obowiązywać materialne zasady dotyczące prawidłowej identyfikacji sprzedawcy.
W strukturze logicznej faktury dane podmiotu są przekazywane w określonych polach. W przypadku struktury FA(3) informacje dotyczące sprzedawcy są ujmowane w części dotyczącej Podmiotu1. Adres jest przedstawiany w formie ustrukturyzowanej, dzięki czemu poszczególne jego elementy mogą zostać zapisane zgodnie z wymaganiami schemy.
Nie należy zatem traktować pola adresowego jako miejsca na dowolny komentarz. Dane muszą zostać wprowadzone w sposób odpowiadający konstrukcji faktury ustrukturyzowanej.
Sam KSeF nie tworzy przy tym odrębnej reguły, zgodnie z którą przedsiębiorca mógłby stosować zupełnie inny adres niż ten, który jest właściwy dla niego z perspektywy identyfikacji podatkowej. Cyfrowa forma dokumentu zmienia sposób przekazania danych, a nie podstawowe zasady identyfikacji podatnika.
Czy adres z faktury wystawionej w KSeF jest publiczny?
W kontekście ochrony prywatności istotna jest jeszcze jedna różnica pomiędzy CEIDG a KSeF.
Informacje udostępniane w publicznej wyszukiwarce CEIDG mogą być przeglądane przez osoby korzystające z ewidencji. Faktura przesłana do KSeF nie staje się natomiast z tego powodu publicznym dokumentem dostępnym dla każdego internauty.
Dostęp do faktury i zawartych w niej informacji odbywa się według zasad obowiązujących w KSeF. Dane dotyczące konkretnej transakcji są dostępne przede wszystkim uprawnionym uczestnikom oraz właściwym organom administracji skarbowej.
Z punktu widzenia prywatności przedsiębiorcy jest to ważna różnica. Umieszczenie adresu na fakturze ustrukturyzowanej nie jest równoznaczne z opublikowaniem go w ogólnodostępnej internetowej bazie.
Adres w CEIDG i na fakturze – najważniejsze różnice
Choć w obu przypadkach posługujemy się określeniem „adres przedsiębiorcy”, cel przetwarzania tych danych jest odmienny.
Adres w CEIDG stanowi element informacji ewidencyjnych związanych z przedsiębiorcą i jego działalnością. Znaczenie ma tu m.in. rozróżnienie pomiędzy obowiązkowym adresem do doręczeń a adresem stałego miejsca wykonywania działalności, który jest wskazywany wtedy, gdy przedsiębiorca takie miejsce posiada.
Adres na fakturze służy natomiast prawidłowej identyfikacji podatnika będącego sprzedawcą. Podstawy tego obowiązku należy poszukiwać przede wszystkim w ustawie o VAT i regulacjach dotyczących identyfikacji podatkowej.
Z tego powodu nie powinno się stosować prostego założenia: „adres widoczny w CEIDG zawsze musi być adresem na fakturze”. W wielu przypadkach dane te będą identyczne, ale prawidłowość adresu na fakturze należy oceniać przede wszystkim z perspektywy danych identyfikacyjnych podatnika.
Czy przedsiębiorca prowadzący firmę w domu może chronić swój prywatny adres?
Możliwości są ograniczone, ale w określonych okolicznościach przedsiębiorca może uniknąć wskazywania mieszkania jako stałego miejsca wykonywania działalności.
Jeżeli firma rzeczywiście nie ma stałego miejsca wykonywania działalności, nie trzeba zgłaszać fikcyjnego miejsca wyłącznie po to, aby pojawiło się ono w ewidencji.
Nie można jednak zrezygnować z obowiązkowego adresu do doręczeń. Jeżeli przedsiębiorca nie chce wykorzystywać w tym celu mieszkania, powinien ustalić, czy może zgodnie z prawem posługiwać się innym adresem i czy dysponuje wymaganym tytułem prawnym do danej nieruchomości.
Nie należy natomiast podawać nieprawdziwego miejsca prowadzenia działalności ani przypadkowego adresu tylko po to, aby utrudnić ustalenie miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Ochrona prywatności powinna odbywać się w granicach rozwiązań przewidzianych przez przepisy.
Przykład – działalność bez stałego biura
Pan Adam prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług informatycznych. Nie przyjmuje klientów w domu, nie wynajmuje biura, a swoje usługi wykonuje zdalnie lub w siedzibach kontrahentów.
Jeżeli charakter działalności rzeczywiście oznacza, że przedsiębiorca nie ma stałego miejsca jej wykonywania, brak jest potrzeby wskazywania fikcyjnego biura jako stałego miejsca prowadzenia firmy.
Nadal musi jednak posiadać adres do doręczeń. Jeżeli będzie nim jego mieszkanie, odpowiednie dane adresowe mogą być widoczne w związku z wpisem do CEIDG. Jeżeli natomiast przedsiębiorca posiada podstawę prawną do korzystania z innego adresu odpowiadającego wymaganiom dotyczącym doręczeń, może rozważyć wskazanie właśnie tego miejsca.
Osobno powinien ustalić, jaki adres jest właściwy dla jego identyfikacji podatkowej i w konsekwencji powinien znaleźć się na wystawianych fakturach.
Przykład – przedsiębiorca mieszka i pracuje pod różnymi adresami
Pani Anna prowadzi salon usługowy w wynajmowanym lokalu. Mieszka natomiast w innym miejscu i nie wykonuje działalności gospodarczej w swoim mieszkaniu.
W takim przypadku adres lokalu może stanowić stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Jeżeli jest również zgłoszonym głównym miejscem prowadzenia działalności dla celów identyfikacji podatkowej, może mieć znaczenie przy ustalaniu adresu sprzedawcy wykazywanego na fakturze.
Nie należy więc automatycznie przyjmować, że faktura osoby fizycznej zawsze musi zawierać prywatny adres zamieszkania. Konieczna jest analiza danych identyfikacyjnych przedsiębiorcy oraz sposobu faktycznego prowadzenia działalności.
O czym pamiętać przy zmianie adresu firmy?
Zmiana adresu nie powinna kończyć się wyłącznie na edycji danych w jednym systemie. Przedsiębiorca powinien sprawdzić, gdzie dotychczasowy adres jest wykorzystywany oraz czy wymaga aktualizacji.
Dotyczy to w szczególności danych rejestrowych i podatkowych, ustawień programu księgowego, systemu fakturowania oraz informacji wykorzystywanych przy wystawianiu faktur ustrukturyzowanych.
Warto również zweryfikować wzory dokumentów, umowy z kontrahentami, regulaminy sklepów internetowych czy dane prezentowane klientom. Dzięki temu można ograniczyć ryzyko sytuacji, w której przedsiębiorca posługuje się równocześnie kilkoma nieaktualnymi adresami, powodując niepotrzebne wątpliwości dotyczące jego identyfikacji.
Podsumowanie – czy można ukryć adres w CEIDG i jaki adres umieścić na fakturze?
Całkowite „ukrycie adresu w CEIDG” nie funkcjonuje jako prosta procedura pozwalająca przedsiębiorcy oznaczyć obowiązkowe dane jako niewidoczne dla innych użytkowników ewidencji. Możliwe jest natomiast niewskazywanie stałego miejsca wykonywania działalności, jeżeli przedsiębiorca rzeczywiście takiego miejsca nie posiada. Nie zwalnia go to z obowiązku podania adresu do doręczeń.
Adres do doręczeń nie zawsze musi być adresem prywatnego mieszkania. Jeżeli przedsiębiorca ma odpowiednią podstawę prawną, może korzystać z innego miejsca. Każdorazowo należy jednak zadbać o zgodność zgłoszonych informacji ze stanem faktycznym i wymogami prawnymi.
Inaczej należy podejść do adresu sprzedawcy na fakturze. Art. 106e ustawy o VAT wymaga umieszczenia na fakturze danych pozwalających zidentyfikować podatnika, w tym jego adresu. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność znaczenie mają dane wynikające z właściwych zgłoszeń identyfikacyjnych. Co do zasady może być to adres zamieszkania, natomiast jeżeli przedsiębiorca posiada odrębne główne miejsce prowadzenia działalności zgłoszone dla celów identyfikacji podatkowej, właściwy może być adres tego miejsca.
Wprowadzenie faktur ustrukturyzowanych nie eliminuje obowiązku podawania danych adresowych sprzedawcy. KSeF zmienia przede wszystkim techniczny sposób przekazywania informacji. Nie powoduje natomiast, że faktury stają się publicznie dostępne na takich zasadach jak informacje znajdujące się w publicznych rejestrach.
Najważniejsza jest więc świadomość, że CEIDG, identyfikacja podatkowa oraz fakturowanie to powiązane, ale nieidentyczne obszary. Przedsiębiorca, który chce ograniczyć publiczną dostępność prywatnego adresu, powinien najpierw ustalić, jakie miejsca rzeczywiście wykorzystuje w działalności i jakie dane ma obowiązek zgłosić. Dopiero na tej podstawie można prawidłowo określić zarówno zakres informacji ujawnianych w CEIDG, jak i adres, którym należy posługiwać się na fakturach.
