Ochrona przedemerytalna to jedno z najważniejszych uprawnień gwarantowanych przez polskie prawo pracy. Jej celem jest zabezpieczenie interesów zawodowych osób wchodzących w wiek emerytalny, które z powodu wieku są szczególnie narażone na dyskryminację na rynku pracy. Mechanizm ten powoduje, że pracodawca nie może rozwiązać umowy z pracownikiem ani pogorszyć jego warunków zatrudnienia, jeśli do osiągnięcia wieku emerytalnego pozostało mu nie więcej niż cztery lata.
W praktyce jednak ochrona ta nie jest absolutna – istnieją wyjątki, liczne orzeczenia sądów doprecyzowują sposób jej stosowania, a niektóre sytuacje zawodowe mogą sprawić, że pracownik utraci prawo do ochrony. Poniżej omawiamy wszystkie zasady szczegółowo.
Na czym polega ochrona przedemerytalna?
Podstawą prawną ochrony jest art. 39 Kodeksu pracy, który wskazuje, że:
„Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury wraz z osiągnięciem tego wieku.”
Oznacza to, że ochrona działa tylko wtedy, gdy:
- pracownik znajduje się w tzw. wieku przedemerytalnym,
- posiada odpowiedni staż pracy, który wraz z osiągnięciem wieku emerytalnego pozwoli mu nabyć uprawnienia emerytalne.
Wiek uprawniający do objęcia ochroną przedemerytalną
Obecnie okres ochronny rozpoczyna się 4 lata przed osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego, czyli:
- dla kobiet – od 56. roku życia,
- dla mężczyzn – od 61. roku życia.
Wyjątkiem są osoby wykonujące zawody uprawniające do wcześniejszej emerytury. W ich przypadku ochrona zaczyna obowiązywać na 4 lata przed niższym, branżowym wiekiem emerytalnym. Dotyczy to pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, wymienionych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku, m.in.:
- górników,
- nauczycieli,
- kierowców ciężarówek powyżej 3,5 t,
- dziennikarzy objętych układem zbiorowym.
Czy ochrona może trwać dłużej niż do osiągnięcia wieku emerytalnego?
Co do zasady – nie. Ochrona kończy się w momencie nabycia prawa do emerytury.
Jednak ustawodawca przewidział okresy przejściowe związane z reformą wieku emerytalnego obowiązującą od 1 października 2017 roku. W ich wyniku pewna grupa pracowników objęta jest ochroną nawet po ukończeniu wieku emerytalnego.
Zgodnie z art. 29 ustawy zmieniającej z 2016 roku, chronione są osoby, które:
- nie podlegały ochronie w dniu wejścia ustawy w życie,
- ale osiągnęły obniżony wiek emerytalny w okresie krótszym niż cztery lata od tej daty.
W praktyce oznacza to, że niektórzy pracownicy mogli być chronieni jeszcze po osiągnięciu wieku 60 (kobiety) lub 65 lat (mężczyźni).
Ochrona przedemerytalna a umowy na czas określony
To jedno z najczęściej dyskutowanych zagadnień. Czy pracownik na umowie na czas określony również jest chroniony?
1. Ochrona dotyczy każdej umowy o pracę
W świetle aktualnego orzecznictwa ochrona zgodnie z art. 39 kp obejmuje także umowy terminowe.
2. Kluczowe orzeczenia Sądu Najwyższego
- Wyrok SN z 27.07.2011 r. (II PK 20/11)
Sąd uznał, że jeśli umowa na czas określony kończy się przed osiągnięciem wieku emerytalnego, a pracownik nie mógłby nabyć uprawnień emerytalnych w ramach tej konkretnej umowy, to przepis o ochronie nie działa. - Wyrok SN z 18.12.2014 r. (II PK 50/14)
Sąd zmienił podejście – stwierdził, że ochrona dotyczy również umów kończących się przed osiągnięciem wieku emerytalnego, o ile pracownik spełnia dwa warunki:- wszedł w wiek przedemerytalny,
- ma staż pozwalający nabyć uprawnienia emerytalne.
Umowa na zastępstwo
Po nowelizacji jest umową na czas określony, ale rządzi się specyficzną zasadą — kończy się automatycznie z chwilą powrotu zastępowanego pracownika.
Ochrona przedemerytalna nie blokuje wygaśnięcia takiej umowy.
Czy ochrona dotyczy tylko zakazu zwolnienia?
Nie. Ochrona rozciąga się również na zakaz pogarszania warunków pracy lub płacy.
Zgodnie z uchwałą SN z 11.07.1975 r. (I PZP 19/75):
- pracownik w wieku przedemerytalnym chroniony jest przed wypowiedzeniem umowy,
- oraz przed wypowiedzeniem zmieniającym (obniżenie etatu, odebranie dodatków, zmiana stanowiska na gorsze).
Kiedy pracodawca może zmienić warunki pracy pracownika chronionego?
- Gdy nowe zasady dotyczą całego zakładu lub całej grupy zawodowej
W takiej sytuacji wypowiedzenie zmieniające jest dopuszczalne. - Gdy pracownik straci zdolność do pracy
Udokumentowane orzeczeniem lekarskim. - Gdy pracownik utraci uprawnienia konieczne do wykonywania pracy
Np. prawo jazdy kategorii C. - Gdy zachodzi jedna z przesłanek ustawowych umożliwiających rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia.
Co ważne – jak podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z 11.05.2016 r. (I PK 151/15), art. 43 kp dotyczy wyłącznie zasad wynagradzania, więc nie pozwala na zmiany warunków czasu pracy.
Kiedy ochrona przedemerytalna nie obowiązuje?
Ochrona nie działa w sytuacjach wskazanych przez prawo, m.in.:
1. Zwolnienie dyscyplinarne (art. 52 kp)
Możliwe, gdy pracownik:
- ciężko naruszy podstawowe obowiązki,
- popełni przestępstwo uniemożliwiające dalszą pracę,
- utraci z własnej winy wymagane uprawnienia.
2. Zakończenie umowy na mocy porozumienia stron
Zawsze dopuszczalne, jeśli obie strony się zgadzają.
3. Rozwiązanie umowy bez winy pracownika (art. 53 kp)
Np.:
- niezdolność do pracy dłuższa niż 3 miesiące (przy krótkim stażu),
- dłuższa choroba przekraczająca okres pobierania zasiłków,
- usprawiedliwiona nieobecność dłuższa niż 1 miesiąc.
4. Upadłość lub likwidacja pracodawcy
Prawo pracy nie może wymagać dalszego zatrudniania pracowników, gdy zakład przestaje istnieć.
5. Uzyskanie prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy
6. Zatrudnienie na podstawie umów cywilnoprawnych
Umowa zlecenia, umowa o dzieło – tu ochrona nie istnieje.
Kiedy należy wręczyć wypowiedzenie, aby było skuteczne?
Decydujący jest moment doręczenia wypowiedzenia, a nie moment rozwiązania umowy.
Oznacza to, że:
- wypowiedzenie musi trafić do pracownika przed rozpoczęciem 4-letniego okresu ochronnego,
- ale samo rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić już w czasie ochrony.
Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z 6.12.2005 r. (III PK 94/05).
Podsumowanie – najważniejsze zasady ochrony przedemerytalnej
- Ochrona zaczyna się 4 lata przed osiągnięciem wieku emerytalnego.
- Dotyczy każdego pracownika zatrudnionego na umowę o pracę.
- Chroni przed:
- wypowiedzeniem umowy,
- pogorszeniem warunków pracy i płacy.
- Istnieją określone wyjątki, w których pracodawca może rozwiązać umowę mimo ochrony.
- Ochrona nie obejmuje:
- umów cywilnoprawnych,
- niektórych sytuacji losowych,
- dyscyplinarki,
- upadłości pracodawcy.
Ochrona przedemerytalna jest uważana za jedno z kluczowych narzędzi zabezpieczających pracowników na ostatnim etapie kariery zawodowej. Jednocześnie jej stosowanie wymaga znajomości wyjątków, orzecznictwa i precyzyjnych zasad, które decydują o tym, kiedy ochrona obowiązuje, a kiedy wygasa.