Samochód osobowy wykorzystywany w działalności gospodarczej generuje wiele wydatków, które przedsiębiorca może – po spełnieniu określonych warunków – zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Oprócz paliwa, serwisu, rat leasingowych czy standardowych polis komunikacyjnych coraz częściej pojawia się również ubezpieczenie GAP. Jego zadaniem jest przede wszystkim ograniczenie finansowych konsekwencji utraty wartości samochodu w przypadku szkody całkowitej lub kradzieży.
Z podatkowego punktu widzenia istotne jest jednak to, że składka GAP nie zawsze może zostać rozliczona w kosztach w pełnej wysokości. Ponieważ jej wysokość jest związana z wartością ubezpieczonego pojazdu, zastosowanie może znaleźć szczególne ograniczenie przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Sprawę dodatkowo komplikuje obowiązujące od 2026 roku zróżnicowanie limitów dotyczących samochodów osobowych w zależności od ich rodzaju oraz emisji CO2. Powstaje zatem pytanie: czy limit 100 000 zł dotyczący części samochodów spalinowych wpływa również na rozliczenie składki GAP? A może w przypadku tego ubezpieczenia nadal należy stosować odrębny limit 150 000 zł?
Czym jest ubezpieczenie GAP i dlaczego jego wartość ma znaczenie podatkowe?
GAP jest ubezpieczeniem mającym zabezpieczać przed finansowymi skutkami utraty wartości samochodu. W praktyce pojazd – szczególnie nowy – może stosunkowo szybko tracić na wartości. W razie kradzieży albo szkody całkowitej kwota uzyskana z podstawowego ubezpieczenia może więc okazać się niższa od wartości, jaką samochód miał wcześniej.
Ubezpieczenie GAP ma ograniczać powstałą w ten sposób różnicę finansową. Z punktu widzenia rozliczeń przedsiębiorcy szczególne znaczenie ma sposób kalkulowania składki. Jeżeli jej wysokość jest uzależniona od wartości samochodu, GAP podlega zasadom zbliżonym do tych, które mają zastosowanie do ubezpieczenia AC.
To właśnie powiązanie składki z wartością samochodu powoduje, że przedsiębiorca powinien zwrócić uwagę na limit 150 000 zł wynikający z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT.
Nie należy natomiast automatycznie przenosić na GAP wszystkich ograniczeń występujących przy samochodach osobowych. Przepisy przewidują bowiem różne limity dla różnych kategorii wydatków.
Samochód osobowy w działalności a ograniczenia kosztów podatkowych
Przepisy podatkowe nie wprowadzają jednego uniwersalnego limitu obejmującego wszystkie wydatki związane z samochodem. Sposób rozliczenia zależy przede wszystkim od tego, jakiego rodzaju koszt ponosi przedsiębiorca.
Inne regulacje odnoszą się do odpisów amortyzacyjnych, inne do wydatków eksploatacyjnych, jeszcze inne do rat leasingowych, najmu lub dzierżawy, a odrębne zasady przewidziano dla składek ubezpieczeniowych.
Ma to podstawowe znaczenie w przypadku GAP. Sam fakt, że dla określonego samochodu limit amortyzacji albo rat leasingowych wynosi np. 100 000 zł, nie oznacza jeszcze, że identyczny limit trzeba zastosować do składki ubezpieczeniowej.
Z tabeli stanowiącej część przekazanego materiału wynika właśnie taki podział. Amortyzacja została powiązana z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, wydatki eksploatacyjne z art. 23 ust. 1 pkt 46a, ubezpieczenia z art. 23 ust. 1 pkt 47, natomiast raty leasingu, najmu i dzierżawy z art. 23 ust. 1 pkt 47a.
Limity amortyzacji samochodów osobowych od 2026 roku
Jedną z istotnych zmian jest uzależnienie wysokości limitu dotyczącego amortyzacji samochodu osobowego od rodzaju pojazdu i – w przypadku samochodu z silnikiem spalinowym – poziomu emisji CO2.
Zgodnie z przedstawionymi regulacjami odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztu uzyskania przychodów w części przypadającej na wartość samochodu przekraczającą właściwy limit.
W materiale wskazano trzy poziomy:
- 225 000 zł – dla samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym oraz pojazdem napędzanym wodorem;
- 150 000 zł – jeżeli emisja CO2 silnika spalinowego, ustalona na podstawie danych znajdujących się w centralnej ewidencji pojazdów, wynosi mniej niż 50 g/km;
- 100 000 zł – gdy emisja CO2 silnika spalinowego wynosi co najmniej 50 g/km.
Takie rozróżnienie zostało również przedstawione w tabeli dołączonej do materiału.
Oznacza to, że w przypadku samochodu o wyższej emisji CO2 podatkowy limit dotyczący amortyzacji może być znacznie niższy niż w przypadku pojazdu elektrycznego.
Nie jest to jednak równoznaczne ze zmianą limitu dotyczącego GAP.
Wydatki eksploatacyjne a sposób wykorzystywania samochodu
Jeszcze inne zasady dotyczą bieżących kosztów używania samochodu. Znaczenie ma tutaj między innymi to, czy auto jest wykorzystywane wyłącznie w działalności, czy także prywatnie.
W przekazanej tabeli wskazano, że na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego – innego niż prywatny samochód przedsiębiorcy niewprowadzony do działalności – jeżeli samochód jest wykorzystywany także do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
W konsekwencji przy użytkowaniu mieszanym zasadniczo mówimy o możliwości uwzględnienia 75% określonych wydatków związanych z używaniem samochodu.
Jeżeli natomiast przedsiębiorca chce rozliczać wydatki według zasad właściwych dla samochodu wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej, konieczne jest spełnienie wymogów przewidzianych dla takiego sposobu użytkowania pojazdu, w tym odpowiednie udokumentowanie jego wykorzystywania.
Trzeba jednak uważać, aby tego ograniczenia nie utożsamiać z limitem odnoszącym się do ubezpieczenia GAP. Są to dwie różne konstrukcje podatkowe.
Składka GAP – jaki limit należy zastosować?
Kluczową regulacją dla ubezpieczenia GAP jest art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT.
Z przedstawionych materiałów wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w części przekraczającej proporcję, w jakiej 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
W praktyce oznacza to, że gdy wartość samochodu przyjęta przez ubezpieczyciela nie przekracza 150 000 zł, omawiany limit sam w sobie nie powoduje proporcjonalnego zmniejszenia składki.
Jeżeli jednak wartość ubezpieczeniowa auta jest wyższa, przedsiębiorca powinien ustalić odpowiednią proporcję.
Można ją przedstawić następująco:
150 000 zł ÷ wartość samochodu przyjęta dla celów ubezpieczenia
Otrzymany współczynnik pozwala określić część składki GAP, która może zostać uwzględniona w kosztach podatkowych w ramach omawianego ograniczenia.
Przykład – GAP dla samochodu wartego 220 000 zł
Załóżmy, że przedsiębiorca wykorzystuje w działalności samochód osobowy, którego wartość przyjęta dla celów ubezpieczenia wynosi 220 000 zł. Roczna składka GAP wyniosła natomiast 1500 zł.
Najpierw należy obliczyć proporcję:
150 000 zł ÷ 220 000 zł = ok. 68,18%
Następnie uzyskany współczynnik stosujemy do składki:
1500 zł × 68,18% = ok. 1022,73 zł
Przy dokładnym matematycznym obliczeniu proporcji daje to więc około 1022,73 zł składki mieszczącej się w limicie.
Jeżeli natomiast – tak jak w materiale źródłowym – współczynnik zostanie najpierw zaokrąglony do 68%, wynik wyniesie:
1500 zł × 68% = 1020 zł.
Przykład dobrze pokazuje mechanizm działania ograniczenia: limit 150 000 zł nie oznacza, że przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów maksymalnie 150 000 zł składek ubezpieczeniowych. Kwota ta jest punktem odniesienia służącym do wyznaczenia proporcji.
Dlaczego GAP jest traktowany podobnie do AC?
W kontekście podatkowym podstawowe znaczenie ma sposób ustalania składki. Ograniczenie wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT odnosi się do tych ubezpieczeń, których koszt zależy od wartości samochodu.
W przytoczonej w materiale interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 kwietnia 2026 roku, sygn. 0114-KDIP2-2.4011.4.2026.2.ASK, wskazano, że ograniczenie dotyczy składek uzależnionych od wartości samochodu, wymieniając w tym kontekście AC oraz GAP.
Jednocześnie odmiennie potraktowano OC i NW, ponieważ w ich przypadku wartość pojazdu nie jest istotna dla zastosowania omawianego ograniczenia.
Z punktu widzenia przedsiębiorcy rozróżnienie można więc sprowadzić do pytania: czy wysokość danej składki jest powiązana z wartością ubezpieczonego samochodu?
W przypadku GAP odpowiedź jest twierdząca, dlatego zastosowanie znajduje limit 150 000 zł.
Czy od 2026 roku limit GAP dla niektórych samochodów spadł do 100 000 zł?
To jeden z najważniejszych problemów praktycznych.
Od 2026 roku w przypadku samochodu osobowego, którego emisja CO2 silnika spalinowego wynosi co najmniej 50 g/km, występuje limit 100 000 zł odnoszący się do określonych kategorii kosztów.
Nie oznacza to jednak, że kwota 100 000 zł automatycznie zastępuje limit 150 000 zł przy każdej pozycji kosztowej dotyczącej takiego samochodu.
Z materiału wynika, że nowy limit ma znaczenie między innymi dla amortyzacji, a odpowiednie ograniczenia występują również przy opłatach wynikających z umów leasingu, najmu i dzierżawy. Tabela wskazuje, że przy tych ostatnich zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT, a same składki ubezpieczeniowe zostały wyłączone z opisanej tam kategorii opłat.
Dla GAP punktem odniesienia pozostaje natomiast regulacja dotycząca ubezpieczeń, czyli limit 150 000 zł.
GAP dla auta z emisją CO2 wynoszącą co najmniej 50 g/km
Załóżmy, że przedsiębiorca korzysta z samochodu spalinowego o wartości 200 000 zł, którego emisja wynosi 120 g CO2/km.
Przy rozliczeniu określonych kosztów samochodu znaczenie może mieć limit 100 000 zł. Nie powinno się jednak na tej podstawie przyjmować, że również składkę GAP trzeba rozliczać według proporcji:
100 000 zł ÷ 200 000 zł.
Dla ubezpieczenia GAP opisanego w materiale zastosowanie ma bowiem odrębny limit ubezpieczeniowy:
150 000 zł ÷ 200 000 zł = 75%.
Jeżeli składka GAP wyniosłaby 2000 zł, część mieszcząca się w limicie wyniosłaby:
2000 zł × 75% = 1500 zł.
Emisja CO2 nie zmienia więc w tym przypadku kwoty stanowiącej podstawę proporcji dla GAP.
A co z samochodem elektrycznym?
Analogiczna zasada działa w drugą stronę.
Dla samochodu elektrycznego limit dotyczący amortyzacji wynosi 225 000 zł. Nie oznacza to jednak automatycznie, że przedsiębiorca może użyć 225 000 zł jako limitu przy obliczaniu kosztu składki GAP.
Jeżeli samochód elektryczny jest wart dla celów ubezpieczenia 300 000 zł, proporcja dla GAP – zgodnie z przedstawionymi zasadami – nadal powinna zostać ustalona przy wykorzystaniu 150 000 zł:
150 000 zł ÷ 300 000 zł = 50%.
Przy składce GAP wynoszącej 3000 zł część mieszcząca się w limicie wyniesie zatem:
3000 zł × 50% = 1500 zł.
Widać więc wyraźnie, dlaczego przedsiębiorca powinien oddzielnie analizować poszczególne kategorie kosztów samochodowych. Wyższy limit przewidziany dla amortyzacji auta elektrycznego nie podwyższa automatycznie limitu właściwego dla ubezpieczenia GAP.
GAP przy leasingu samochodu
Ubezpieczenie GAP bardzo często pojawia się przy samochodach finansowanych leasingiem. Może zatem powstać pytanie, czy fakt, że przedsiębiorca nie jest właścicielem auta, wpływa na sposób podatkowego rozliczenia składki.
W materiale przywołano interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 13 października 2025 roku, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.635.2025.3.RK. Wynika z niej, że składki na ubezpieczenie samochodu osobowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w części ustalonej z uwzględnieniem wartości samochodu nieprzekraczającej 150 000 zł, jeżeli chodzi o ubezpieczenia, których wysokość zależy od wartości auta – w tym AC i GAP.
Jest to szczególnie istotne w zestawieniu z regulacją dotyczącą samych opłat leasingowych. Jak wynika z tabeli na drugiej stronie załączonego materiału, art. 23 ust. 1 pkt 47a odnosi się do opłat wynikających z leasingu operacyjnego, najmu, dzierżawy oraz umów o podobnym charakterze, ale przewiduje wyjątek dotyczący opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu.
W konsekwencji nie należy wrzucać raty leasingowej i składki GAP do jednego podatkowego „worka”. Każdy z tych wydatków trzeba ocenić według regulacji właściwej dla jego charakteru.
Czy GAP przy najmie, dzierżawie lub użyczeniu rozlicza się inaczej?
Z przedstawionego materiału wynika, że dla zastosowania omawianego limitu zasadniczego znaczenia nie ma sam tytuł prawny, na podstawie którego przedsiębiorca korzysta z samochodu.
Może więc chodzić o pojazd kupiony do działalności, samochód leasingowany, wynajmowany, dzierżawiony czy użytkowany na podstawie umowy użyczenia.
W przytoczonej interpretacji Dyrektora KIS z 16 kwietnia 2026 roku analizowano również samochód używany na podstawie umowy użyczenia. Organ wskazał na limit 150 000 zł i rozróżnienie pomiędzy ubezpieczeniami zależnymi od wartości pojazdu – takimi jak AC i GAP – oraz tymi, w których wartość samochodu nie ma takiego znaczenia.
Z perspektywy rozliczenia GAP ważniejszy od sposobu wejścia w posiadanie pojazdu jest zatem charakter samego ubezpieczenia oraz jego powiązanie z wartością auta.
OC, AC i GAP – dlaczego nie należy rozliczać wszystkich polis identycznie?
Przedsiębiorca może opłacać kilka ubezpieczeń dotyczących tego samego pojazdu. Nie oznacza to jednak, że wszystkie składki powinny być traktowane jednakowo.
W przypadku OC wartość samochodu nie jest podstawowym parametrem powodującym zastosowanie limitu 150 000 zł. Podobne stanowisko przedstawiono w odniesieniu do NW.
Inaczej wygląda sytuacja w przypadku AC i GAP. Jeżeli wysokość składki jest uzależniona od wartości pojazdu, właśnie to powiązanie powoduje zastosowanie ograniczenia z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT.
Przy pakiecie ubezpieczeniowym obejmującym kilka rodzajów ochrony szczególnie ważne staje się więc prawidłowe ustalenie, jaka część płatności dotyczy poszczególnych polis.
Jak krok po kroku obliczyć koszt podatkowy składki GAP?
W praktyce rozliczenie można przeprowadzić według prostego schematu. Najpierw przedsiębiorca powinien ustalić wartość samochodu przyjętą dla celów ubezpieczenia. Następnie należy sprawdzić, czy przekracza ona 150 000 zł.
Jeżeli nie przekracza tego poziomu, ograniczenie wynikające z proporcji 150 000 zł do wartości auta nie zmniejszy składki.
Jeśli natomiast wartość jest wyższa, należy zastosować wzór:
proporcja = 150 000 zł / wartość samochodu przyjęta dla celów ubezpieczenia
a następnie:
składka mieszcząca się w limicie = składka GAP × ustalona proporcja.
Przykładowo dla samochodu o wartości ubezpieczeniowej 250 000 zł i składki GAP 2400 zł:
150 000 / 250 000 = 60%
oraz:
2400 zł × 60% = 1440 zł.
W ramach omawianego limitu do kosztów podatkowych przypada więc 1440 zł składki.
Najczęstszy błąd: stosowanie limitu właściwego dla samochodu zamiast dla konkretnego wydatku
Po zmianach obowiązujących od 2026 roku przedsiębiorca może spotkać się jednocześnie z kwotami 100 000 zł, 150 000 zł i 225 000 zł. Łatwo zatem dojść do wniosku, że każdy samochód otrzymuje jeden limit, który następnie stosuje się do wszystkich związanych z nim wydatków.
Takie podejście nie odpowiada konstrukcji przedstawionych regulacji.
Limit trzeba dobierać do konkretnego rodzaju kosztu, a nie wyłącznie do rodzaju samochodu.
Dla przykładu samochód o emisji CO2 wynoszącej co najmniej 50 g/km może być objęty limitem 100 000 zł w odniesieniu do amortyzacji, ale przy składce GAP uzależnionej od wartości samochodu nadal istotny pozostaje limit ubezpieczeniowy wynoszący 150 000 zł.
Podobnie samochód elektryczny może korzystać z limitu amortyzacyjnego 225 000 zł, lecz nie powoduje to podwyższenia limitu dla GAP do tej samej kwoty.
Składka GAP a koszty podatkowe – najważniejsze wnioski
Ubezpieczenie GAP może być wydatkiem związanym z samochodem osobowym wykorzystywanym w działalności gospodarczej, ale sposób jego podatkowego rozliczenia trzeba analizować odrębnie od amortyzacji, rat leasingowych czy bieżących wydatków eksploatacyjnych.
Najważniejsza zasada sprowadza się do tego, że jeżeli składka GAP jest ustalana na podstawie wartości samochodu, przy określaniu części mieszczącej się w kosztowym limicie należy uwzględnić kwotę 150 000 zł wynikającą z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT.
Nie zmienia tego fakt, że od 2026 roku dla określonych samochodów obowiązują inne limity odnoszące się do amortyzacji oraz opłat leasingowych, najmu czy dzierżawy. W załączonej tabeli poszczególne kategorie wydatków zostały wyraźnie przyporządkowane do odrębnych podstaw prawnych.
W rezultacie przy rozliczaniu samochodu przedsiębiorca powinien za każdym razem odpowiedzieć nie tylko na pytanie „jakie auto wykorzystuję?”, ale również „jaki konkretnie wydatek rozliczam?”. Dopiero zestawienie tych informacji pozwala ustalić właściwy limit.
W przypadku GAP decydujące jest jego powiązanie z wartością ubezpieczonego pojazdu. Dlatego – zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w przekazanym materiale – dla samochodu kupionego do firmy, leasingowanego, wynajmowanego, dzierżawionego czy używanego na podstawie umowy użyczenia składkę GAP ustalaną od wartości pojazdu należy rozpatrywać z uwzględnieniem limitu 150 000 zł.
